Hallo allemaal,

Dat is al weer even geleden… En waarom? Sinds ik ben begonnen met liedjes schrijven krijg ik geen verhaal meer uit mijn vingers. Tenminste, niet één die ik de moeite waard vind.

Daarnaast ben ik bezig met de voorbereiding van mijn examens. Volgende week maandag begin ik! En het is lekker verdeeld: De eerste vijf van de zeven examens heb ik in de eerste drie dagen van de drie weken…

Dat is even aanpoten dus. Vooral geschiedenis valt me zwaar, omdat het me echt zo gigantisch niet boeit en daarbij ook nog verschrikkelijk veel is… Alle oorlogen van de Napoleontische tot de Eerste Wereldoorlog en dan ook nog de geschiedenis van Nederland rond de Gouden Eeuw… Ben je er nog?

Ook heb ik een examen van mijn favoriete vak: Kunst. Nou ja, de lessen zijn dood- en doodsaai en mijn leraar vervloekt alles wat na 1900 gemaakt is, maar toch… Ik blijf het interessant vinden om een kijkje te nemen in de denkwereld van een kunstenaar. Impressionisme, expressionisme, dadaïsme… En zo kom je nog eens wat tegen.

Zo blijkt er een kunststroming te zijn, genaamd flarf. Dit is een vorm van dichten, gebasseerd op zoekresultaten uit (voornamelijk) Google. Dit ontstond nadat ene Gary Sullivan moeite had met hoe makkelijk mensen worden verleid hun gedichten te publiceren. Hiermee zou, door het winstbejag, elk gedicht door dit soort organisaties de hemel ingeprezen kunnen worden. Daarop zond hij zijn allerslechtste gedicht op naar Poetry.com, genaamd ‘Mm-hmm’. Hier de eerste paar regels:

Yeah, mm-hmm, it’s true
big birds make
big doo! I got fire inside
my "huppa"-chimp(TM)
gonna be agreessive, greasy aw yeah god
wanna DOOT! DOOT!
Pffffffffffffffffffffffffft! Hey!
oooh yeah baby gonna shake & bake then take
AWWWWWL your monee, honee (tee hee)

Even later kreeg hij in zijn mail een lovend bericht over hoe geweldig zijn gedicht wel niet was samen met de aanbieding om zijn gedicht te laten publiceren, uiteraard tegen een hoog bedrag. Hij begint wat rond te mailen en al snel ontstaat het woord ‘Flarf’, wat het ‘infantiele, aanstootgevende en sentimentele’ in de gedichten uitdrukt. Rond 2001 ontstaat een groepje die zich alleen met dit soort gedichten bezighoudt, en daarbij gebruik maakt van zoekresultaten op Google.

Zo werkt het: je neemt twee zoektermen (bijvoorbeeld: bloempot+abrikozenvlaai), die vul je in en van de beschrijvingen van de zoekresultaten maak je zinnen. Die zet je onder elkaar en voici: een gedicht!

En zo via via kwam ik bij een achternaamgenoot, Nanne Nauta. Hij bleek een nogal luie leerling, erg stil en altijd wat duf. Tot zijn ouders’ grote vreugde maar verbazing kreeg hij Gymnasium-advies. Tja, en wat doe je met een Gymnasiumdiploma? Schoonmaker worden, volgens Nanne. Gelukkig was hij na een goed gesprek met zijn vader er toch wel van overtuigd dat hij er nog iets naast moest, en om maar even in dezelfde richting te blijven ging hij Frans doen (huh?). Vervolgens is hij zich gaan uiten in gedichten. Ik heb helaas geen duidelijke Flarf van hem kunnen vinden, maar degene die ik heb gevonden zijn naar mijn bescheiden mening inderdaad geniaal. Stomzinnig, maar geniaal.

Wortel

Stel er is een verschil
tussen binnen en buiten,
stel dan het aardedonker
gelijk aan het zonlicht.

Stel er is een verschil
tussen stormen en wormen,
stel dan de aarddichtheid
aan luchtigheid gelijk.

Stel er is een verschil
tussen boven en onder,
stel de aardmantel dan
gelijk met een zeespiegel.

Dat is wat ik wou zeggen
over wortels en takken.

© Nanne Nauta

Van je familie moet je het hebben.